Çalışan Kadınların ve Ev Kadınlarının Aile Döngüleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz

This study is based on exploring the family cycles of married working women and married housewives. In our study, we utilized phenomenological research under the umbrella of qualitative research in order to understand the experiences of family life and to get to the core. The sample of the study consists of 89 participants consisting of families of married working women and families of married housewives residing in Osmaniye city. In order to deepen the research and to present the family structure in a multidimensional way, the study included husbands, wives, children and close relatives who could be interviewed. As a result of the research, the fact that the working woman has economic capital enables her to play an active role in money management within the family and to be involved in investment processes. Housewives, on the other hand, are excluded from money circulation as they do not have economic capital. It was determined that in the families of working women, decisions are made jointly, while in the families of housewives, there is a decision-making mechanism similar to the distinction between private and public spheres. Working women and housewives have a common habitus with their close relatives. However, the capital accumulation process of working women has enabled a change in their habitus. Accordingly, while working women experience upward class mobility, housewives are positioned in the stagnation phase. It has been discovered that there is a division of labor in the families of working women and that domestic activities are associated with women. It has been determined that women have authority over their children, husbands of housewives have authority over their wives, and authority is shared between husbands and wives with a balance mechanism among working women. The fact that men do not know the rules regarding childcare ensures that women's authority gains legitimacy in the sphere of power. Working women utilize their social capital in childcare. The fact that working women receive support from their close relatives in childcare not only increases the volume of capital, but also creates a relationship of reciprocity and exchange.

Bu çalışma evli çalışan kadınların ve evli ev kadınlarının aile döngülerini keşfetmeye dayanmaktadır. Çalışmada aile yaşamı deneyimlerini anlamak ve öze inmek amacıyla nitel araştırma çatısı altında bulunan fenomolojik araştırma yöntemi uygulanmıştır. Osmaniye kentinde ikamet eden evli çalışan kadınların aileleri ve evli ev kadınların ailelerinden oluşan 89 katılımcı araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmanın derinlik kazanması ve aile yapısını çok boyutlu biçimde ortaya koymak hasebiyle çalışmaya karı, koca, çocuk ve görüşme imkânı olan yakın akrabalar dâhil edilmiştir. Araştırma bulgularına göre çalışan kadınların ekonomik sermayeye sahip olmaları nedeniyle aile içinde para yönetimine aktif olarak katıldıkları ve yatırım süreçlerinde etkin olarak rol oynadıkları belirlenmiştir. Ev kadınlarının ise ekonomik sermayeye sahip olmamaları nedeniyle para dolaşımının dışında tutuldukları belirlenmiştir. Çalışan kadınların ailelerinde kararların ortak alındığı, ev kadınlarının ailelerinde ise özel alan, kamusal alan ayrımına benzer bir karar alma mekanizmasının olduğu belirlenmiştir. Çalışan kadınlar ve ev kadınları yakın akrabaları ile ortak habitusa sahiptir. Ancak çalışan kadınların sermaye birikim süreci habituslarında değişime olanak sağlamıştır. Bu doğrultuda çalışan kadınlar yukarı doğru sınıfsal hareketlilik yaşarken ev kadınları durgunluk aşamasında konumlanmaktadır. Çalışan kadınların ailelerinde işbölümünün olduğu ev kadınlarında ise ev içi faaliyetlerin kadınla ilişkilendirildiği belirlenmiştir. Kadınların çocuk üzerinde otorite kurdukları, ev kadınlarının kocalarının kadın üzerinde otorite oldukları ve çalışan kadınlarda karı koca arasında denge mekanizmasıyla otoritelerini paylaştıkları belirlenmiştir. Bu bilgiler ışığında erkeklerin çocuk bakımına ilişkin kuralları bilememesi durumunun kadının otoritesinin iktidar alanında meşruiyet kazandırdığı şeklinde yorumlanabilir. Araştırmanın bulgularına göre çalışan kadınlar çocuk bakımında sosyal sermayelerinden yararlanmaktadırlar. Çalışan kadınların çocuk bakımı konusunda yakın akrabalarından destek almaları sermaye hacminin artmasına olanak tanırken diğer yandan karşılıklılık ve mübadele ilişkisini meydana getirdiği şeklinde yorumlanabilir.