Öz
This study delves into the increasing prominence of morally ambiguous figures and characters deviating from the traditional "villain" archetype in contemporary popular culture, examining the cultural implications of this phenomenon. Departing from the clear dichotomy of hero and villain in conventional narratives, the paradoxical appeal of these complex characters, the multifaceted nature of their motivations, and the fragile values they represent are analyzed from a critical perspective. The article investigates the psychological, sociological, and cultural dynamics underlying this "bad character" phenomenon, exploring why these characters have gained a central position in popular narratives and the societal needs they address. Through case studies of selected literary works, television series, and films, character analyses will be conducted to discuss the reasons for the proliferation of moral ambiguity in popular storytelling and the potential impacts of this trend on individuals' and society's moral compass. In conclusion, this article posits that the allure of the "bad character" can be interpreted as a response to the complexity and ethical dilemmas of modern society, highlighting the potential of popular culture to instigate moral discussions.
Anahtar Kelimeler
bad character populer culture character analysis social norms ethical dilemmas
Kaynakça
- Anderson, C. A., Shibuya, A., Ihori, N., & Swing, E. (2016). Violent video game effects on aggression, empathy, and prosocial behavior in Eastern and Western countries: A metaanalytic review. Psychological Bulletin, 136(2), 151–172.
- Arendt, H. (2022). Eichmann in Jerusalem: A report on the banality of evil. Londra: Penguin Classics. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Torino: Prentice-Hall.
- Baudrillard, J. (1981). Simulacra and simulation. Paris: Éditions Galilée.
- Bauman, Z. (2000). Liquid modernity. Cambridge: Polity.
- Chase, D. (Yöneten). (1999). Sopranos [Sinema Filmi].
- Chatman, S. (1980). Story and discourse: Narrative structure in fiction and film. New York: Cornell University Press.
- Cohen, J. (2001). Defining identification: A theoretical look at the identification of audiences with media characters. Mass Communication and Society, 245–264.
- Dostoyevski, F. M. (2025). Suç ve ceza 25. Basım 9.Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları.
- Druckman, N. (2020). The last of us part 2. Video Oyunu. Naughty Dog.
- Ertürk, Y. (2018). Postmodernizm ve sinemada karakter. Nobel Akademik Yayıncılık.
- Fiske, J. (1987). Television culture. Londra: Routledge.
- Gebner, G. (1998). Cultivation analysis: An overview. Mass Communication and Society, 175-194.
- Hooks, B. (2014). Black looks: Race and representation. Londra: Routledge.
- Huesmann, L. R. (2007). The impact of electronic media violence: Scientific theory and research. Journal of Adolescent Health, 41(6), 6-13.
- Jameson, F. (2022). Postmodernizm: Ya da geç kapitalizmin kültürel mantığı. İstanbul: Alfa Yayınları.
- Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University Press.
- Jung, C. G. (1968). The archetypes and the collective unconscious. Londra: Princeton University Press.
- Levine, K. (2007). Bioshock. Video Oyunu. 2K Games.
- Lucas, G. W. (Yöneten). (1977). Star wars: Episode IV – A new hope [Sinema Filmi].
- Lyotard, J.-F. (1984). The Postmodern condition. Minnesota: University of Minnesota Press.
- Milton, J. (2003). Paradise lost. Londra: Penguin.
- Mittell, J. (2009). Television and American culture. Londra: Oxford University Press.
- Mittell, J. (2013). Complex TV: The poetics of contemporary television storytelling. New York: NYU Press.
- Mutlu, E. (2005). Popüler Kültür ve İletişim. Ütopya Yayıncılık.
- Propp, V. I. (1968). Morphology of the folktale: Second edition. Texas: University of Texas Press.
- Storey, J. (2018). Cultural theory and popular culture: An introduction 8th edition. Londra: Routledge.
- Tarantino, Q. (Yöneten). (1977). Rezervuar köpekleri [Sinema Filmi].
- Tarantino, Q. (Yöneten). (1994). Pulp fiction [Sinema Filmi].
- Tuncel, M. (2019). Psikolojik gerilim ve kötü karakter. Pinhan Yayıncılık.
- Uluğ, F. (2015). Kitle iletişimi ve etkileri. Derin yayınları.
- Weiss, D. B., & Benioff , D. (Yönetenler). (2011). Game of thrones [Sinema Filmi].
- Zillmann, D. (1991). Empathy: Affect from bearing witness to the emotions of others. . Responding to the screen: Reception and reaction processes , 135-167.
- Zizek, S. (2009). The sublime object of ideology. New York: Verso.
Öz
Bu çalışma, günümüz popüler kültüründe giderek daha fazla ön plana çıkan ahlaki açıdan muğlak ve geleneksel "kötü karakter" arketipinden sapan figürlerin yükselişini ve bunun kültürel anlamlarını derinlemesine incelemektedir. Geleneksel anlatılarda net bir şekilde tanımlanan kahraman-kötü adam ikiliğinin yerini alan bu karmaşık karakterlerin, okuyucu ve izleyici üzerindeki paradoksal çekiciliği, motivasyonlarının çok boyutluluğu ve temsil ettikleri kırılgan değerler eleştirel bir bakış açısıyla analiz edilmektedir. Makale, bu "kötü karakter" fenomeninin altında yatan psikolojik, sosyolojik ve kültürel dinamikleri sorgulayarak, bu karakterlerin popüler anlatılarda neden merkezi bir yer edindiğini ve hangi toplumsal ihtiyaçlara cevap verdiğini araştırmaktadır. Postmodern düşüncenin etkisiyle sarsılan mutlak ahlaki doğrulara olan inanç ve insan doğasının çelişkili yönleriyle yüzleşme, bu karakterlerin yükselişindeki temel sosyo-kültürel değişimler olarak ele alınmaktadır. Seçili edebi eserler, televizyon dizileri, sinema filmleri ve video oyunlarından örnek vakalar üzerinden yürütülen detaylı karakter analizleri aracılığıyla, ahlaki belirsizliğin popüler anlatılardaki yaygınlaşmasının nedenleri ve bu durumun bireylerin ve toplumun ahlaki pusulası üzerindeki potansiyel etkileri tartışmaya açılmaktadır. Çalışma, bu karakterlerin empati, hayranlık, merak gibi çeşitli duygusal tepkiler uyandırma mekanizmalarını inceleyerek, popüler kültürün ahlaki yargıları nasıl yeniden şekillendirdiğine dair önemli çıkarımlar sunmayı amaçlamaktadır. "Kötü karakterlerin" çekiciliği; karmaşık empati bağları, otoriteye meydan okuma, zeka, manipülasyon yeteneği ve yasak olana duyulan merak gibi çok katmanlı dinamiklere dayanmaktadır. Bu fenomen, toplumsal empatiyi artırma ve eleştirel düşünceyi teşvik etme potansiyeli taşırken, aynı zamanda etik dışı davranışların normalleşmesi ve olumsuz rol modellemesi gibi riskleri de barındırmaktadır. Sonuç olarak, bu makale, "kötülüğün cazibesi" olarak adlandırılan bu olgunun, modern toplumun karmaşıklığına ve etik ikilemlerine bir yanıt olarak okunabileceğini ve popüler kültürün ahlaki tartışmaları tetikleme potansiyelini vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler
kötü karakter popüler kültür karakter analizi toplumsal normlar etik iklemler
Kaynakça
- Anderson, C. A., Shibuya, A., Ihori, N., & Swing, E. (2016). Violent video game effects on aggression, empathy, and prosocial behavior in Eastern and Western countries: A metaanalytic review. Psychological Bulletin, 136(2), 151–172.
- Arendt, H. (2022). Eichmann in Jerusalem: A report on the banality of evil. Londra: Penguin Classics. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Torino: Prentice-Hall.
- Baudrillard, J. (1981). Simulacra and simulation. Paris: Éditions Galilée.
- Bauman, Z. (2000). Liquid modernity. Cambridge: Polity.
- Chase, D. (Yöneten). (1999). Sopranos [Sinema Filmi].
- Chatman, S. (1980). Story and discourse: Narrative structure in fiction and film. New York: Cornell University Press.
- Cohen, J. (2001). Defining identification: A theoretical look at the identification of audiences with media characters. Mass Communication and Society, 245–264.
- Dostoyevski, F. M. (2025). Suç ve ceza 25. Basım 9.Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları.
- Druckman, N. (2020). The last of us part 2. Video Oyunu. Naughty Dog.
- Ertürk, Y. (2018). Postmodernizm ve sinemada karakter. Nobel Akademik Yayıncılık.
- Fiske, J. (1987). Television culture. Londra: Routledge.
- Gebner, G. (1998). Cultivation analysis: An overview. Mass Communication and Society, 175-194.
- Hooks, B. (2014). Black looks: Race and representation. Londra: Routledge.
- Huesmann, L. R. (2007). The impact of electronic media violence: Scientific theory and research. Journal of Adolescent Health, 41(6), 6-13.
- Jameson, F. (2022). Postmodernizm: Ya da geç kapitalizmin kültürel mantığı. İstanbul: Alfa Yayınları.
- Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University Press.
- Jung, C. G. (1968). The archetypes and the collective unconscious. Londra: Princeton University Press.
- Levine, K. (2007). Bioshock. Video Oyunu. 2K Games.
- Lucas, G. W. (Yöneten). (1977). Star wars: Episode IV – A new hope [Sinema Filmi].
- Lyotard, J.-F. (1984). The Postmodern condition. Minnesota: University of Minnesota Press.
- Milton, J. (2003). Paradise lost. Londra: Penguin.
- Mittell, J. (2009). Television and American culture. Londra: Oxford University Press.
- Mittell, J. (2013). Complex TV: The poetics of contemporary television storytelling. New York: NYU Press.
- Mutlu, E. (2005). Popüler Kültür ve İletişim. Ütopya Yayıncılık.
- Propp, V. I. (1968). Morphology of the folktale: Second edition. Texas: University of Texas Press.
- Storey, J. (2018). Cultural theory and popular culture: An introduction 8th edition. Londra: Routledge.
- Tarantino, Q. (Yöneten). (1977). Rezervuar köpekleri [Sinema Filmi].
- Tarantino, Q. (Yöneten). (1994). Pulp fiction [Sinema Filmi].
- Tuncel, M. (2019). Psikolojik gerilim ve kötü karakter. Pinhan Yayıncılık.
- Uluğ, F. (2015). Kitle iletişimi ve etkileri. Derin yayınları.
- Weiss, D. B., & Benioff , D. (Yönetenler). (2011). Game of thrones [Sinema Filmi].
- Zillmann, D. (1991). Empathy: Affect from bearing witness to the emotions of others. . Responding to the screen: Reception and reaction processes , 135-167.
- Zizek, S. (2009). The sublime object of ideology. New York: Verso.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kültürel Antropoloji |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 7 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 1 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2 |